Vóór de top in Kopenhagen spraken we als groenen over Hopenhagen, omdat we hoop hadden op een verregaand akkoord om de klimaatwijzigingen een halt toe te roepen. Maar het werd Nopenhagen. Eerlijk gezegd was ik niet verbaasd. Er zouden teveel verliezers zijn. Wij westerlingen willen geen spatje van onze welvaart opgeven. En de ontwikkelende landen willen hun economische toekomst veilig stellen. We moeten eerst iedereen overtuigen dat de vergroening van onze economie die twee uitdagingen aankan. De volgende top in Mexico wordt wellicht ook een maat voor niets.

China zit op de wip tussen die twee kampen. Na het artikel in The Gardian gelezen te hebben denk ik dat er maar één oplossing is om tot een bindend akkoord te komen. China zal pas overstag gaan als ze daarna met de eer kan gaan lopen. Waarom plannen we de volgende top niet gewoon in China zelf? Na het Kyoto-protocol zouden we nog jaren over - pakweg - de Shangai-hefboom kunnen spreken. Me dunkt dat China voor die prijs wel een akkoord over heeft!