Op creativeit wordt niet bespaard. Na jaren vechten tegen de perenbladvlo heeft Marc Jacobs uit Kozen nu een oplossing om de druk van massaal aanwezige volwassenen weg te nemen uit de aanplanting. Met het prototype werd vorig jaar heel wat ervaring opgedaan. Met die kennis werd een bruikbaar machine voor de praktijk gebouwd en een bestrijdingsstrategie opgesteld. Twee vlooien in één klap: een oplossing voor dé sleutelparasiet in de perenteelt en minder gebruik van bestrijdingsmiddelen.

Op de provincieraad van dinsdag 8 december 2009 werd slechts één onderwerp besproken: de begroting 2010. Hieronder kan je de algemene bemerkingen van onze fractie nalezen, geschreven door Luc Debraekeleer.

Op het einde van de vergadering was de meerderheid niet meer in aantal en weigerde de voorzitter ons te laten stemmen. Wat een afgang voor de CD&V/N-VA/sp.a (+ spirit)/Open VLD (- LDD)-meerderheid!

In de provincieraad van 1 december 2009 zwaaide Tom Troch (sp.a) af als gedeputeerde voor Cultuur, Jeugd en Vlaams karakter. Hij wordt opgevolgd door Elke Zelderloo (CD&V). Daardoor kwam de plaats van eerste quaestor vrij. op die stoel zit nu Herman Pelgrims (CD&V), tweemaal veroordeeld voor fraude. De eerste maal kreeg hij opschorting van straf. In de tweede procedure mikt hij duidelijk op verjaring, want hij trok met zijn zaak naar Cassatie. Maar Cassatie gaat alleen over eventuele procedurefouten. Over de grond van de zaak wordt niet meer gesproken: de man is schuldig en daar blijft het bij. En zo iemand krijgt nu dus dubbele zitpenningen omdat hij de totaal zinloze functie van quaestor vervult.

Ook het Vlaams Belang maakt geen al te beste beurt. Daniël Fonteyne maakte ons attent op de provinciale campagne tegen gehoorschade. tegen de campagne maakte het Belang - en niemand trouwens - bezwaar. Maar raadsleden van de oppositie vernemen dit soort initiatieven vaak eerst via de media. En dat getuigt van weinig respect voor ons werk. En hij heeft een punt! Maar ditmaal sloeg hij de bal wel mis. Deze campagne tegen gehoorschade werd namelijk wél besproken in de provinciale vzw Jeugdinitiatieven... waar de twee leden van het Vlaams Belang zonder opgave van reden afwezig waren.

Een mondelinge vraag van Roel Anciaux (sp.a) over motorcircuits maakte duidelijk dat de Deputatie nog steeds geen voortgang gemaakt heeft in dit dossier. Er is nog steeds geen enkel officieel oefenterrein. Waardoor de quads dan maar in de bossen gaan rijden. En dat kan toch niet de bedoeling zijn. Jo Vanderstraeten (ex-VLD, nu LDD) merkte langs zijn neus weg op dat in Nederland terreinen voor openluchtfestivals ook gebruikt worden voor zo'n toestanden. Volgens hem was de wei van Werchter wel geschikt (wat hem meteen nationale persaandacht opleverde). Multifunctionele terreinen lijken me een goed idee... maar toch niet in Werchter?! Kan dat niet beter op een industrieterrein, ver weg van alle bewoning?

De rest van de raad werd besteed aan de begroting 2010. De meerderheid mocht lovende kritiek spuien. Op 8 december mag de oppositie haar licht laten schijnen.

Tijdens de provincieraad van 10 november 2009 stond in feite slechts twee voorstellen op de agenda. (Als er geen mondelinge vragen waren gesteld, was de raad afgehaspeld op een half uurtje.) Het gaat om de twee punten uit de commissie landbouw van 20 oktober 2009. Bij het reglement voor de subsidiëring van bezoeken aan schoolhoeves had ik een amendement ingediend. Uit de commissie bleek immers dat landbouwers - waaronder enkele collega's van de CD&V - de vergoeding voor de boer(inn)en veel te laag vonden. De CD&V-gedeputeerde had de gemeenten daarom opgeroepen het bedrag te verdubbelen. Hoeveel gemeenten zouden daar intussen gevolg aan gegeven hebben? Ik heb alleen weet van Roosdaal.

In mijn ogen creëer je zo onnodige paperasserij en ongelijkheid tussen de gemeenten onderling. Een boer in Roosdaal krijgt nu de dubbele vergoeding voor hetzelfde werk als een boer iets verderop. Is dat eerlijk? Is dat administratieve vereenvoudiging? Mijn amendement was heel simpel. De bedragen worden gewoon in de provincie verdubbeld. Veel eenvoudiger. Daarenboven voorzag ik een vergoeding voor de educatieve studiedagen die de aangesloten boeren en boerinnen moeten volgen.

Dit reglement vervangt een vorig reglement waar amper zes hoeves op ingeschreven hadden. Met mijn amendement wou ik de herhaling van dat fiasco vermijden, maar het werd genadeloos weggestemd, meerderheid tegen minderheid. Er is wel afgesproken dat het reglement na een jaar zou geëvalueerd worden.

Op de provincieraad van 10 november 2009 stelde Roel Anciaux (broer van Bert en Koen) een vraag over windenergie naar aanleiding van een recente studie. Daaruit bleek dit. In de provincie West-Vlaanderen komt men vandaag reeds uit op een operationeel vermogen van 85 Megawatt (goed voor 41.200 gezinnen), Antwerpen komt uit op 54 MW (26.300 gezinnen), Oost-Vlaanderen 53 MW (25.500 gezinnen), Limburg 31 MW (15.150 gezinnen). Vlaams-Brabant scoort bijzonder laag met maar 3 MW (1.360 gezinnen). Ik vroeg aansluitend of de provincie al contact gehad heeft met luchthavenuitbater BAC om de straal van 20 km rond de luchthaven te verkleinen waarbinnen geen windmolens mogen gebouwd worden. Het probleem ligt immers niet bij de hoogte van de constructies, maar bij het "vals" signaal op de radar. De verkeerstoren ziet geen verschil tussen windmolens en landende vliegtuigen. Als je de software herschrijft, kan je die straal herleiden. In andere landen staan er windmolens op de luchthaven. De heer Dekeyser (VLD), gedeputeerde, vond echter dat de provincie niet de taak heeft om bij de luchthavenuitbater te lobbyen in naam van die bedrijven. De provincie is daarin geen betrokken partij. Hij heeft een punt dat er best een oplossing zou komen voor álle luchthavens in ons land. Maar de rest van zijn uitleg vond ik maar flauw. De provincie is betrokken bij de milieuvergunning van BAC. De provincie stelt zich als doel om hernieuwbare energie te promoten. De provincie wil werk in eigen streek promoten. De provincie lobbyt actief voor onze bedrijven binnen Europese projecten. Uiteraard mag de provincie niet één bepaald windmolenbedrijf voortrekken op de rest. Maar ze kan toch lobbyen bij BAC opdat de omstandigheden voor álle windmolenbedrijven gunstiger worden in Vlaams-Brabant?

In dezelfde raadszitting stelde collega Bernadette Stassens een pertinente vraag over een acute leemte in de federale rampenplannen. In Meer bij Tienen brak op 20 oktober 2009 een brand uit in een loods volgestouwd met teakmeubilair. Het dak bestond uit asbestgolfplaten waardoor in een mum van tijd asbetsvezels ronddwarrelden in tuinen, straten en velden langs de Wulmersumsesteenweg, Drijboomstraat, Meerstraat en Ezemaalstraat. De firma Translab onderzocht de verspreide materie en kwam tot het advies dat "het materiaal dient te worden verwijderd, liefst zonder verwijl". Pas na 8 dagen kwam een gespecialiseerde firma in actie. Traag, zonder beschermende kledij, onprofessioneel en zonder enige vorm van communicatie met de buurtbewoners. De gouverneur antwoordde dat een rampenplan daar niets aan zou veranderen, aangezien het alleen de bedoeling heeft om acute noden te bestrijden. Met andere woorden: een rampenplan geldt alleen tijdens de brand, niet bij het opruimen van de schade. Voor dat laatste is de gemeente verantwoordelijk. Wel gaf hij toe dat de rampenplannen niet voorzien zijn op asbestbranden. Hij zou de federale coördinatiecel - die dergelijke rampenplannen continu bijschaaft - op de hoogte brengen van de lacune. We kunnen dus maar hopen dat de zaak geregeld is vóór een volgende asbestbrand.

Het eerste woordje uit de mond van Ben is niet "mama" of "papa". Ook niet "moeke" of "vake" (zoals in onze familie de gewoonte is). Evenmin "moe" of "koe", zoals bij zijn zus. Maar wel... "hoera"!

Dat komt zo. Christy heet me elke keer hartelijk welkom als ik de deur binnenstap. Ze leerde de kindjes een (aangepast) Zuid-Afrikaanse versje:
Handjies klap,
koekies bak.
Vake is thuis.
Hoera!

Ben beperkt zich voorlopig tot de laatste regel. En ik moet toegeven dat het eerder als "tadaa" of "allaa" klinkt. Maar het is toch onmiskenbaar. Hij weet precies wanneer hij veronderstelt wordt in te zetten. En hij doet het met verve! Af en toe klapt hij zelfs in zijn handjes... en vergeet daarbij dat hij eigenlijk nog niet kan rechtstaan zonder steun.

Het heeft een hoog Beertje Paddington-gehalte, zo'n peuter die applaudisseert en joelt terwijl hij pardoes achterover valt.

Sinds kort betalen treinreizigers naar de nationale luchthaven een toeslag van 2,05 euro. Met de opbrengst zal Diabolo North NV een nieuwe spoorlijn van de luchthaven naar Antwerpen aanleggen. Daardoor is een ticket van Leuven plots 40% duurder geworden; vanuit Brussel zelfs 60%. Groen! vraagt dat het geld voor de werken uit de gewone begroting van de NMBS gehaald wordt.

Provincieraadslid Toon Toelen: "Deze taks discrimineert sommige groepen reizigers. Toen Luik en Antwerpen een nieuw station kregen, lukte dat ook zonder extra taks. Waarom moeten wij in Leuven dan betalen voor een lijn waar we geeneens voordeel uit zullen halen?"

Wie zijn ticket niet aan het loket koopt, loopt het risico op een boete. Jongeren die met een Go-Pass rijden, staan er niet bij stil dat ze een extra ticket moeten kopen.

Provincieraadslid Toon Toelen: "De Vlaamse regering heeft via De Lijn de afgelopen jaren fors geïnvesteerd in de ontsluiting van de luchthaven. Dat maakt de ring rond Brussel ook iets minder druk. Nu maakt de federale regering de treintickets duurder. Zo jaag je de mensen weer in de auto. Desnoods zou men de taks kunnen verwerken in de prijs van de vliegtickets, zodat mensen die met de auto naar de luchthaven komen ook meebetalen."

Groen! zal volgende week een motie laten stemmen in de provincieraad om te protesteren tegen deze gang van zaken.

Heeft u de voorbije maanden ook 's nachts staan zwaaien in uw tuin telkens het Internationaal Ruimte Station passeerde? De kans is groot Frank De Winne u ook écht heeft gezien.

De nachtfoto's die vroeger gemaakt werden vanuit dat station waren nogal wazig omdat de module zich aan een gigantische snelheid voortbeweegt. In 2003 heeft astronaut Don Pettit een apparaat gemaakt om die beweging te compenseren. Recyclage nog wel, uit oude reserve-onderdelen! Intussen gebruikten meerdere astronauten de camera.

In deze zitting werd de laatste begrotingswijziging goedgekeurd. Dat is een lang en technisch verhaal. Vaak worden er op zo'n zittingen veel grapjes gemaakt om de sleur te doorbreken. Soms zijn dat geslaagde grapjes, soms wat minder. Het Vlaams Belang vroeg bijvoorbeeld uitleg over een artikel dat wees op onverwachte méérkosten voor de inrichting van het doortrekkersterrein in Huizingen: 36.000 euro. Terwijl er dit jaar alleen een waterkraantje geplaatst is. De gedeputeerde kon eerst geen uitleg geven. Op het einde van de zitting moest ze toegeven dat het om een "spookkrediet" gaat.

De provincie heeft vertegenwoordigers in tientallen organisaties en intercommunales. Voor sommige moeten de afgevaardigden bij elke Algemene Vergadering of Raad van Bestuur opnieuw benoemd worden. Tegelijk wordt de agenda publiek gemaakt. Het provinciebestuur kiest steeds vertegenwoordigers uit eigen rangen. Regelmatig vraagt de oppositie aan de kandidaten welke standpunten ze zullen innemen op de bewuste vergadering. Die mensen vallen bijna altijd door de mand. Ze weten helemaal niet waarover de vergadering zal gaan. Ze verschuilen zich achter het feit dat ze nog niet aangewezen zijn als vertegenwoordiger en beweren de agenda nog niet ontvangen te hebben. Nochtans worden steeds dezelfde mensen aangewezen en kunnen zij die dossiers op voorhand gaan inkijken. Maar dat doen ze dus niet.

Er stond ook een aanpassing van de "personeelsformatie" op de agenda. Er werken zo'n 750 VTE voor de provincie, goed voor 40% van het budget. In de bijlagen werd het bestaan van drie brigadecommissarissen vermeld. Ik stelde de vraag wie die mensen zijn en wat ze doen? Niemand van de deputatie kon daarop antwoorden. Gedeputeerde Swinnen concludeerde meteen dat het dan geen belangrijke functie kon zijn. Hilariteit alom. Er lopen dus mensen rond in het provinciehuis waarvan niemand weet wat ze doen?

Nederland ontkwam in 2001 op een haar na aan een ernstig ongeluk in de kernreactor in Petten. Oud ECN-directeur Frans Saris onthult dit in zijn boek 'Darwin meets Einstein', dat vorige week uitkwam. Op die bewuste 16e november viel de door Nuon geleverde stroom uit in Petten. De noodstroomvoorziening van de kernreactor, nodig om de koeling ervan op peil te houden, functioneerde niet. Daardoor vielen de koelpompen en het licht in de controlekamer uit. De zaklamp die in de controlekamer hoort te hangen ontbrak, omdat een van de medewerkers deze gebruikt had om zijn auto te repareren. Op de tast schakelden de operateurs per ongeluk een extra noodkoelsysteem uit in plaats van aan. Alleen doordat de stroomvoorziening weer begon te werken is een kernongeluk uitgebleven, zo schrijft Saris: 'Als de stroomuitval langer had geduurd, had dat geleid tot een meltdown en een desastreuze ramp'.

De Nederlandse Kernfysische Dienst (KFD) rapporteerde dit ongeval pas in december 2002 en deed het af met de melding dat er 'geen sprake is geweest van een onveilige situatie'. De onthulling van de voormalige directeur toont dat de KFD een loopje heeft genomen met de werkelijkheid.