Tijdens deze raad bespraken we het budget (beter gekend als de begroting) voor 2010. Op het einde van de zitting was de meerderheid niet meer "in aantal", waardoor de voorzitter ons niet meer wilde laten stemmen. Dat gebeurde pas op 8 december, coalitie tegen oppositie. Maar niet eens de helft van de raadsleden had dus de bespreking integraal bijgewoond!

Ik stelde tal van vragen, de ene al belangwekkender dan de andere. Bijvoorbeeld waarom de bedragen van de milieuconvenant zo hard schommelen doorheen de jaren? Die zaak zou verder in de commissie Leefmilieu worden toegelicht.

De provincie voorzag ook een hele som om promotie voor zichzelf te voeren bij ocmw's en dergelijke meer. Het is jammer als je op die manier je eigen bestaan moet gaan rechtvaardigen.

Net als vorig jaar merkten we op dat veel geld besteed wordt aan externe bureau's bij selectieprocedures. Wij zijn van mening dat het goedkoper zou kunnen zijn indien de provincie dat zelf organiseerde.

Ook het budget voor recepties stijgt jaar na jaar. Er is er één bij de start (en het einde) van het nieuwe kalenderjaar, bij de start (en het einde) van het politieke jaar, eentje voor Koningsdag, eentje om de voormalige provincieraadsleden en de leden met een lange staat van dienst te huldigen... Ongeveer één of twee à  drie raadsvergaderingen wordt opgeluisterd met een receptie. In tijden van crisis zou het de provincie sieren om wat minder recepties te organiseren op kap van de belastingbetaler.

Men betaalt ook al jaren leegstandtaks voor enkele woningen langs de Holsbeeksesteenweg in Leuven. Wij vroegen dat men nu toch eens zou besluiten wat men wou doen met die gebouwen. Houden en oplappen ofwel verkopen.

De provincie geeft ook geld aan derde organisaties die hiermee Europese projecten co-financieren... met de provincie. Het is nochtans de bedoeling dat die derden hun eigen geld bijleggen om zo te bewijzen dat de projecten echt wel noodzakelijk zijn.

De provincie wil ook scholen aanmoedigen om klimaatneutraal te worden. Ze zal daarom in 2010 aan vijf scholen 5.000 euro geven. Dat lijkt ons een belachelijk laag bedrag. Daarmee kan je nog niet eens alle ramen vervangen door dubbel glas!

Uitgeteld door een griepachtig virus.

Bens woordenschat is één week vervijfvoudigd. Hij praat over vanalles en nog wat. Maar tot hiertoe konden we alleen "hoera" identificeren. Nu zegt hij ook Kate, vake (klinkt meer als kaka), moeke en licht (als hij naar de lamp wijst).

Hij oefent ook al voor Roland Garros. Zijn spreidstand helpt hem om recht te staan zonder steun.

Om Kate het trauma van een smeltende sneeuwman te besparen (zoals in de serie Molletje) heb ik het exemplaar in onze tuin 's nachts stiekem verstopt achter het compostvat, zodat rustig kon smelten zonder veel poeha. Tegen ons dochtertje heb ik verteld dat de sneeuwman op vakantie is naar de bergen.

Overal zie ik plots ganzen. Eerst een kerel wiens fietsketting piepte als een hele vlucht. Dan de ganzen in Nils Holgersson in het boek dat ik aan het lezen ben in het Zweeds van vóór de laatste spellingswijziging. En gisteren een stuk of 30 in de lucht boven de gevangenis Leuven-centraal. Een veel grotere troep dan in het boek. Vreemd genoeg vlogen ze niet in een V. 't Is te zeggen... ze vlogen wel schuin achter elkaar, maar de V had slechts één beetje. Een / dus. Ofwel een \. Naargelang het standpunt. Nóg vreemder is de richting die ze uitvlogen: noordoost. Is het niet wat vroeg op het jaar om naar Lapland te trekken?

Wist je dat een vlucht of een troep ganzen ook wel een "toom" genoemd wordt?

Jawadde. Op 5 januari blogde ik over een ideetje om de Chinezen te verleiden tot een dwingend klimaatakkoord. De dagen erna verdubbelde plots het bezoekersaantal op mijn site. Uit de statistieken blijkt dat China nu het tweede land is in het lijstje qua "bezoekersherkomst". En dat voor een blog in het nederlands! Big Brother of 哥哥 (volgens WordLingo) leest blijkbaar mee? Nog goed dat ik me positief uitliet over het land!

Da's straf. Woensdagochtend stuur ik een bezorgde mail naar TreinTramBus omdat ik het gerucht had opgevangen dat de 50%-kortingskaart (code 88) van de NMBS zou verdwijnen. Ik heb zelf zo'n kaart en dat bespaart mij jaarlijks ettelijke euro's. Voor mensen die vaak ritten maken van 15 à 60 km, telkens naar een ander station, is die kaart echt wel een zinvolle investering. Een gewoon ticketje (heen en terug) Brussel - Gent kost €16,20. Met de 50% kaart wordt dat € 9. Een stuk goedkoper dan de € 14,60 die je met de RailPass betaalt! Maar de NMBS pakt niet echt uit met de kaart. Vele mensen laten ze dus onbenut.

De volgende ochtend komt ons groen Kamerlid Stefaan Van Hecke er mee op de radio en staat het in alle kranten. Dat moet wel telepathie zijn!

Vrijdag blijkt er al een Facebook-groep te zijn van reizigers die hun voordeel zien verdwijnen en in de toekomst wellicht minder vaak de trein zullen nemen.

Dat de NMBS haar tarievensysteem wil vereenvoudigen kan ik best begrijpen. Het was nodig! Maar dit lijkt me toch echt een verkeerde keuze.

Vóór de top in Kopenhagen spraken we als groenen over Hopenhagen, omdat we hoop hadden op een verregaand akkoord om de klimaatwijzigingen een halt toe te roepen. Maar het werd Nopenhagen. Eerlijk gezegd was ik niet verbaasd. Er zouden teveel verliezers zijn. Wij westerlingen willen geen spatje van onze welvaart opgeven. En de ontwikkelende landen willen hun economische toekomst veilig stellen. We moeten eerst iedereen overtuigen dat de vergroening van onze economie die twee uitdagingen aankan. De volgende top in Mexico wordt wellicht ook een maat voor niets.

China zit op de wip tussen die twee kampen. Na het artikel in The Gardian gelezen te hebben denk ik dat er maar één oplossing is om tot een bindend akkoord te komen. China zal pas overstag gaan als ze daarna met de eer kan gaan lopen. Waarom plannen we de volgende top niet gewoon in China zelf? Na het Kyoto-protocol zouden we nog jaren over - pakweg - de Shangai-hefboom kunnen spreken. Me dunkt dat China voor die prijs wel een akkoord over heeft!

Professor Paul De Grauwe waarschuwt in de krant voor voorspellingen van economische analisten. Vaak weten die mensen ook niet wat de toekomst zal brengen, zeker in crisistijd zoals nu. Op den duur gaan de financiële opiniemakers elkaars mening gaan kopiëren en doen er dan "een half procentje bij of af, naargelang hun algemene positieve of negatieve stemming". Als de grote jongens in Wall Street twijfelachtige hypotheken herverpakken en opwaarderen, volgen de kleintjes in de rest van de wereld ook wel. Economen zijn kuddedieren. In feite zijn het zelfs lemmings, want hun blind vertrouwen stort onze maatschappij van tijd tot tijd in de afgrond.

Dat soort gedrag wordt nog aangemoedigd door beursnieuws te brengen tussen het andere nieuws. Je banaliseert zo het risico. En je verhoogt de kans op paniekvoetbal. Voor mijn part moet Paul D'hoore dus niet elke dag tussen de soep en de patatten op tv komen!